срыв

м.
  1. 1.
    см. сорвать 2, 3, см. сорваться 1—3, 6—8
    • срыв плана — планны бозу
  2. 2.
    (неудача)уңышсызлык; өзеклек
    • срывов на работе не было — эштә өзеклекләр булмады