странник

м.
  1. 1.
    ил гизүче, илгизәр, юлаучы; мөсафир, юл кешесе
    • разговор со странником — мөсафир белән сөйләшү
  2. 2.
    устар.(богомолец)дәрвиш
    • путь странника — дәрвиш юлы