стреляться

несов.разг.
  1. 1.
    (с целью самоубийства)атылу, атылып үлү, атып үтерү
    • стреляться от стыда — ояттан атышу
  2. 2.
    с кем и без доп.устар.дуэльдә атышу
    • стреляться могли только дворяне — дворяннар гына дуэльдә атыша алган
  3. 3.
    страд.от стрелять 1