тронуть

сов.
  1. 1.
  2. 2.
    что(попортить)тию, алу; зарар китерү, зарарлау
    • моль тронула мех — көя йонны (мехны) зарарлаган
    • мороз тронул деревья — агачларны салкын алган
  3. 3.
  4. 4.
    разг.см. трогать 2
  5. 5.