удивлённый

  1. 1.
    прич.от удивить
    • удивлённый увиденным — күреп хәйран калган
  2. 2.
    прил.гаҗәпләнгән, гаҗәпсенгән, таң калган, хәйран калган
    • удивлённый взгляд — гаҗәпләнгән караш
    • смотреть удивлёнными глазами — гаҗәпсенгән күз белән карау