уморить

тв.кого-чторазг.
  1. 1.
    (погубить)үтереп бетерү, үтерү, кыру
    • уморить голодом — ачлыктан үтерү
  2. 2.
    (утомить)җәфалау, әлсерәтү, интектерү, йончыту, тәмам хәлдән тайдыру
    • уморить тяжёлой работой — авыр эш белән интектерү
  3. 3.
    (сильно насмешить)көлдереп арытып бетерү, көлдереп хәлдән тайдыру
    • уморить до слёз — күз яше чыкканчы көлдерү
    • он уморил меня своим рассказом — үзенең сөйләве белән ул мине көлдереп хәлдән тайдырды