урочище

существительноеРусско-татарский словарь, 2018
ср.
  1. 1.
    (природная межа)табигый ызан, табигый чик (мәс. чокыр, тау һ.б.)
    • ручей был урочищем между двумя участками — инеш ике участок арасындагы табигый ызан иде
  2. 2.
    (участок)аймак, табигый урын (мәс., басу уртасында калган урман яисә күл)
    • лесные урочища — урман аймаклары