хлынуть

сов.

1.
ташып чыгу; чаптырып ага башлау; ургылып ага башлау; коеп ява башлау; бәреп керү
- мысли хлынули в голову — башка уйлар бәреп керде
- хлынул дождь — коеп яңгыр ява башлады
2.
перен.разг.ябырылу
- очередь хлынула к прилавкам — чират киштәләргә ябырылды
- толпа хлынула на площадь — мәйданга халык төркеме ябырылды