гаепләү

глаголТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
Положительная формаОтрицательная форма
Инфинитив на -рга/-ргәгаепләргәгаепләмәскә
Инфинитив на -мак/-мәкгаепләмәк
Имя действиягаепләүгаепләмәү
Причастие настоящего временигаепләүчегаепләмәүче
Причастие прошедшего временигаепләгәнгаепләмәгән
Причастие будущего времени на -ачак/-ячакгаепләячәкгаепләмәячәк
Причастие будущего времени на -асы/-ыйсыгаеплисегаепләмисе
Причастие будущего времени на -р/-ыр/-аргаепләргаепләмәс
Деепричастие сопутствия действиюгаепләпгаепләмичә
Деепричастие предшествия действиюгаепләгәнчегаепләмәгәнче
Деепричастие постдействиягаепләгәчгаепләмәгәч
минсинулбезсезалар
Желательное / повелительное наклонениегаеплимгаепләгаепләсенгаепликгаепләгезгаепләсеннәр
Желательное / повелительное накл. (отр. форма)гаепләмимгаепләмәгаепләмәсенгаепләмикгаепләмәгезгаепләмәсеннәр
Условное наклонениегаепләсәмгаепләсәңгаепләсәгаепләсәкгаепләсәгезгаепләсәләр
Условное наклонение (отр. форма)гаепләмәсәмгаепләмәсәңгаепләмәсәгаепләмәсәкгаепләмәсәгезгаепләмәсәләр
Настояще-будущее времягаеплимгаеплисеңгаеплигаеплибезгаеплисезгаеплиләр
Настояще-будущее время (отр. форма)гаепләмимгаепләмисеңгаепләмигаепләмибезгаепләмисезгаепләмиләр
Прошедшее категорическое вр.гаепләдемгаепләдеңгаепләдегаепләдекгаепләдегезгаепләде(ләр)
Прошедшее категорическое вр. (отр. форма)гаепләмәдемгаепләмәдеңгаепләмәдегаепләмәдекгаепләмәдегезгаепләмәде(ләр)
Прошедшее неопределённое вр.гаепләгәнменгаепләгәнсеңгаепләгәнгаепләгәнбезгаепләгәнсезгаепләгәннәр
Прошедшее неопределённое вр. (отр. форма)гаепләмәгәнменгаепләмәгәнсеңгаепләмәгәнгаепләмәгәнбезгаепләмәгәнсезгаепләмәгәннәр
Будущее категорическое вр.гаепләячәкменгаепләячәксеңгаепләячәкгаепләячәкбезгаепләячәксезгаепләячәкләр
Будущее категорическое вр. (отр. форма)гаепләмәячәкменгаепләмәячәксеңгаепләмәячәкгаепләмәячәкбезгаепләмәячәксезгаепләмәячәкләр
Будущее неопределённое вр.гаепләрменгаепләрсеңгаепләргаепләрбезгаепләрсезгаепләрләр
Будущее неопределённое вр. (отр. форма)гаепләмәм(ен)гаепләмәссеңгаепләмәсгаепләмәбезгаепләмәссезгаепләмәсләр
перех.
  1. 1.
    винить; обвинять/обвинить, считать виновным кого-л. в чём-л.; вменять в вину кому книжн.
    ◊обвинение
    • башкаларны гаепләү — винить других
    • гамьсезлектә гаепләү — обвинять в беспечности
  2. 2.
    юр.
    1. а)
      обвинять/обвинить в чём-л.
    2. б)
      предъявление обвинения
      ◊предъявить обвинение; обвинительный
      • суд аны караклыкта гаепләде — суд обвинил его в воровстве
      • илен сатуда гаепләү — обвинить в измене Родине
  3. 3.
    осуждать/осудить; считать что-л. дурным, предосудительным; выражать неодобрение кому-л.; попрекать, упрекать
    ◊осуждение, неодобрение
    • гаепләп сөйләү — осуждать
    • ире — хатынын, хатыны ирен гаепләр — муж жену попрекнёт, а жена — мужа
Фразеологизмы
  • гаепләп итмәгез! — не обессудьте! не осудите, пожалуйста!