дус
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | дус | дуслар |
| Прит. | дусның | дусларның |
| Д. | дуска | дусларга |
| В. | дусны | дусларны |
| М. | дуста | дусларда |
| Исх. | дустан | дуслардан |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | дустым | дустыбыз |
| 2-е | дустың | дустыгыз |
| 3-е | дусты | дуслары |
- 1.
- 2.
- 3.
прилагательноеТатарско-русский словарь, 2007
дружный, дружественный, дружелюбный
- ике дус дәүләт — два дружественных государства
- дус күршеләр — дружелюбные соседи
дружно, в дружбе, душа в душу
- дус яшәү (тору) — жить дружно