куен
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | куен | куеннар |
| Прит. | куенның | куеннарның |
| Д. | куенга | куеннарга |
| В. | куенны | куеннарны |
| М. | куенда | куеннарда |
| Исх. | куеннан | куеннардан |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | куеным | куеныбыз |
| 2-е | куеның | куеныгыз |
| 3-е | куены | куеннары |
- 1.
- 2.пазуха
- кулны куенга тыгу — засунуть руку за пазуху
- куеныннан хат чыгарды — вытащил из-за пазухи письмо
- 3.
- 4.поэт.см. кочак 3(2) лоно
- табигать куенында — на лоне природы
- кыр куенында эшләп чыныгу — закаляться, работая в поле (на лоне природы)