ыру
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | ыру | ырулар |
| Прит. | ыруның | ыруларның |
| Д. | ыруга | ыруларга |
| В. | ыруны | ыруларны |
| М. | ыруда | ыруларда |
| Исх. | ырудан | ырулардан |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | ыруым | ыруыбыз |
| 2-е | ыруың | ыруыгыз |
| 3-е | ыруы | ырулары |
- 1.род; прост. см. тж кардәш-ыру, нәсел 1
- безнең ыруда беренче рәссам — первый художник в нашем роду
- ыруны дәвам иттерүче — продолжатель рода
- 2.
- 3.зоол.см. ыруг 2
- маймыллар ыруы — род обезьян
- иң көчлеләр генә ыруын дәвам иттерә — только самые сильные продолжают род