вершина

ж.
  1. 1.
    түбә, баш, оч
    • снежная вершина — карлы түбә
    • горные вершины — тау түбәләре
  2. 2.
    перен.иң югары дәрәҗә, иң югары баскыч
    • вершина творческой деятельности — иҗади эшчәнлекнең иң югары баскычы
    • на вершине славы — даны чәчәк аткан (шаулаган) вакытта