завалиться

сов.
  1. 1.
    нәрсәдер артына яки алдына төшү, төшеп китеп югалу
    • свёрток завалился за сундук — төргәк сандык артына төшеп киткән
    • книга завалилась за шкаф — китап шкаф артына төшеп киткән булган
  2. 2.
    прост.яту
    • он завалился спать — ул йокларга ятты
    • завалился на диван — диванга сузылып ятты
  3. 3.
    җимерелеп төшү, ишелеп төшү
    • стена завалилась — стена ишелеп төште
    • забор завалился — койма җимерелеп төште
  4. 4.
    перен.прост.эш барып чыкмау, уңышсызлыкка очрау, бирә алмау
    • завалиться на экзамене — имтихан бирә алмау