изгнать

сов.
  1. 1.
    кого-что(выгнать)сөрү, куып җибәрү; сөргенгә җибәрү, сөреп җибәрү
    • изгнать из своего круга — үз араларыннан куып чыгару
  2. 2.
    что перен.(устранить, избавиться)тамырын корыту, тамырын калдырмау, алып ташлау; юкка чыгару, бетерү
    • изгнать из сердца — йөрәктән алып ташлау