исключительность

ж.

1.
үзенчәлекле булу, гадәттән тыш булу, аерымлылык, сирәк очрый торган булу
- исключительность случая — очракның үзенчәлекле (гадәттән тыш) булуы
- исключительность явления — күренешнең сирәк очрый торган булуы
2.
(замкнутость, обособленность)өстенлекле булу, өстенлелек