молчальник

м.устар.
  1. 1.
    сүзсез кеше, тел яшерүче, үз сүзен әйтергә курка торган кеше
    • он все время был молчальником — ул һәрвакыт үз сүзен әйтергә курка торган кеше булды
  2. 2.
    сөйләшмәскә дип нәзер әйткән кеше
    • он ведь молчальник — ул бит сөйләшмәскә дип нәзер әйткән кеше