наскочить

сов.на кого-что

1.
(йөгергәндә, йөзгәндә, сикергәндә һ. б.) барып бәрелү, килеп бәрелү; [өстенә] барып чыгу
- наскочить на забор — коймага килеп бәрелү
- наскочить на столб — баганага килеп бәрелү
2.
(напасть)йөгереп (сикереп) килеп ташлану, көтмәгәндә һөҗүм итү
- наскочить на обидчика — кыерсытучыга йөгереп килеп ташлану
3.
перен.разг.бәйләнү, тупас рәвештә бәйләнү, [тупас сүзләр белән] ташлану
- наскочить с обвинением — гаепләп бәйләнү
- наскочить с упрёками — шелтәләү