оправдаться

сов.
  1. 1.
    (доказать свою правоту)аклану, гаепсез булуны исбат итү
    • оправдаться перед учителем — укытучы алдында аклану
  2. 2.
    (оказаться правильным)дөрескә чыгу, дөрес булып чыгу, раслану
    • подозрения оправдались — шикләнүләр расланды
    • предсказания оправдались — алдан әйткән сүзләр дөрес булып чыкты
  3. 3.
    каплану, кире кайту
    • потери оправдались — югалтулар кире кайтты
    • затраты оправдались — чыгымнар кире кайтты