ослепить

сов.кого-что
  1. 1.
    (сделать слепым)сукырайту, күзсез калдыру
    • орёл ослепил свою жертву — бөркет үзенең корбанын күзсез калдырды
  2. 2.
    (временно притупить зрение)күзне чагылдыру
    • фары ослепили — фаралар күзне чагылдырды
    • свет ослепил меня — яктылык күземне чагылдырды
  3. 3.
    перен.(поразить)хәйран калдыру, таң калдыру, шаккатыру, сокландыру
    • ослепить красотой — матурлык белән таң калдыру
  4. 4.
    перен.күзне томалау, акылын югалту, ялгыштыру
    • слава ослепила рассудок — дан аңны томалады
    • ревность ослепила её — көнчелектән аның күзе томаланган