погоня

ж.
  1. 1.
    за кем-чемкуа китү (бару); бастырып бару (килү)
    • пуститься в погоню за кем-л. — кемне дә булса куа китү
  2. 2.
    куучылар, эзәрлекләүчеләр, куа баручылар төркеме
    • за ним по пятам гналась погоня — аның артыннан бастырып куа баручылар чаба иде
  3. 3.
    перен.куу, чабу, омтылу
    • погоня за прибылью — табыш артыннан куу
    • погоня за славой — шөһрәт артыннан куу