проскочить

сов.

1.
что и без доп.(пробежать, проехать)елт итеп (тиз генә) үтеп китү; йөгереп (чабып) үтеп китү
- незаметно проскочить — күзгә күренми генә йөгереп үтеп китү
2.
разг.(проникнуть, пробраться)үтү, үтеп китү
- проскочить в дверь — ишектән үтү, керү
- отряд проскочил через ущелье — отряд тарлавыктан үтте
3.
(упасть)төшү, төшеп китү
- игла проскочила в щель — энә ярыкка төште
4.
перен.разг.(об ошибке, описке)китү, калу, ычкыну
- в тексте проскочила ошибка — текстта хата киткән