распихать

сов.разг.
  1. 1.
    кого-что(растолкать)этеп-төртеп юл яру, юл ачу (этеп-төртеп юл бирергә мәҗбүр итү)
    • распихать людей — кешеләрне этеп-төртеп юл яру
  2. 2.
    чтотыгып бетерү, тыгып чыгу
    • распихать одежду по шкафам — киемнәрне шкафларга тыгып бетерү
    • распихать мелкие вещи по карманам — кечкенә әйберләрне кесәләргә тыгып бетерү