рассесться

I
сов.
  1. 1.
    утырышу, утырышып (утырып) бетү; киңәеп утыру
    • рассесться по местам — урыннарга утырышып бетү
  2. 2.
    разг.(сесть непринуждённо)җәелеп утыру
    • рассесться на диване — диванда җәелеп утыру
II
сов.
(дать трещину)ярылу; бүселү, бүселеп чыгу
  • лед расселся надвое — боз икегә ярылды