сломить

сов.
  1. 1.
    чтокаерып сындыру, аудару, егу
    • буря сломила дерево — давыл агачны аударган
    • сломить ветку — ботакны сындыру
  2. 2.
    перен.кого-чтоҗиңү, буйсындыру, сындыру
    • сломить сопротивление врага — дошманның каршылык күрсәтүен җиңү
    • сломить упрямство — кирелеген җиңү
Фразеологизмы
  • сломя голову [бежать, кинуться] — разг.җан фәрманга [чабу, йөгерү]