срамить

сов.кого-чторазг.
  1. 1.
    (навлекать позор)хур итү, хурлыкка төшерү, оятка калдыру
    • срамить себя своим поведением — үз-үзен тотышы белән үзен оятка калдыру
  2. 2.
    (ругать, уличая в чём-л. позорном)хурлау, оялту, гарьләндерү
    • срамить при людях — халык каршында хурлау