стыд

м.
  1. 1.
    оят, оялу, гарьлек
    • девичий стыд — кызлар[ның]оялуы
    • покраснеть от стыда — оятыннан кызару
  2. 2.
    чамадан тыш әрсезләнеп китү (әрсез, оятсыз булу)
    • сгореть со стыда — оятыннан җир тишегенә керердәй (керерлек) булу
  3. 3.
    разг.(позор)хурлык
    • стыд да и только! — хурлык!
    • какой стыд — нинди хурлык!