удариться

сов.
  1. 1.
    о кого-чточембәрелү, орылу, сугылу
    • удариться со стуком — тавыш чыгарып бәрелү
    • удариться о камень — ташка бәрелү
  2. 2.
    во что[барып] тию, бәрелү
    • мяч ударился в стенку — туп стенага килеп бәрелде
    • пуля ударилась в стену — пуля стенага [барып] тиде
  3. 3.
    во что или с неопр.разг.башлау, керешү, тотыну
    • удариться в рассуждения — сүз куертырга керешү
    • удариться в бегство — йөгерә башлау, йөгерергә тотыну
  4. 4.
    перен.во чторазг.(увлечься чем-л.)бирелү
    • удариться в науку — фәнгә бирелү