упавший

причастиеРусско-татарский словарь, 2018
  1. 1.
    прич.от упасть
  2. 2.
    прил.(о голосе)көчсез, зәгыйфь, ишетелер-ишетелмәс (тавыш тур.)
    • говорить упавшим голосом — ишетелер-ишетелмәс тавыш белән сөйләшү