афәт
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | афәт | афәтләр |
| Прит. | афәтнең | афәтләрнең |
| Д. | афәткә | афәтләргә |
| В. | афәтне | афәтләрне |
| М. | афәттә | афәтләрдә |
| Исх. | афәттән | афәтләрдән |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | афәтем | афәтебез |
| 2-е | афәтең | афәтегез |
| 3-е | афәте | афәтләре |