дикъкать
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | дикъкать | дикъкатьләр |
| Прит. | дикъкатьнең | дикъкатьләрнең |
| Д. | дикъкатькә | дикъкатьләргә |
| В. | дикъкатьне | дикъкатьләрне |
| М. | дикъкатьтә | дикъкатьләрдә |
| Исх. | дикъкатьтән | дикъкатьләрдән |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | дикъкатем | дикъкатебез |
| 2-е | дикъкатең | дикъкатегез |
| 3-е | дикъкате | дикъкатьләре |
- 1.
- 2.
- а)как обращение, выраж. просьбу, приказание сосредоточиться
- дикъкать, иптәшләр! белдерү тыңлагыз — внимание, товарищи! слушайте объявление
- а)