күренеш
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | күренеш | күренешләр |
| Прит. | күренешнең | күренешләрнең |
| Д. | күренешкә | күренешләргә |
| В. | күренешне | күренешләрне |
| М. | күренештә | күренешләрдә |
| Исх. | күренештән | күренешләрдән |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | күренешем | күренешебез |
| 2-е | күренешең | күренешегез |
| 3-е | күренеше | күренешләре |
- 1.
- 2.
- 3.
- 4.сцена; зрелище; случай; происшествие
- аерым күренешләр — отдельные сцены
- хәтәр күренеш — опасное зрелище
- 5.
- 6.
- 7.
- 8.