мәсхәрә
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | мәсхәрә | мәсхәрәләр |
| Прит. | мәсхәрәнең | мәсхәрәләрнең |
| Д. | мәсхәрәгә | мәсхәрәләргә |
| В. | мәсхәрәне | мәсхәрәләрне |
| М. | мәсхәрәдә | мәсхәрәләрдә |
| Исх. | мәсхәрәдән | мәсхәрәләрдән |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | мәсхәрәм | мәсхәрәбез |
| 2-е | мәсхәрәң | мәсхәрәгез |
| 3-е | мәсхәрәсе | мәсхәрәләре |
- 1.
- 2.
Устойчивые сочетания
- мәсхәрә булу
- 1.опозориться, быть опозоренным
- 2.подвергаться насмешкам, быть посмешищем, предметом насмешек
- 1.
- мәсхәрә ителгән
- 1.опозоренный
- 2.осмеянный, униженный, оскорблённый
- 1.
- мәсхәрә итү (кылу)
- мәсхәрә итүче — насильник, обидчик
- мәсхәрәгә алу
- 1.
- 2.