посмешище

ср.

1.
(предмет насмешек)адәм көлкесе, адәм мәсхәрәсе
- певец стал посмешищем — җырчы адәм мәсхәрәсе булды
- быть посмешищем — көлкегә калу
2.
(издевательство)көлү, мыскыл, мәсхәрә, мәсхәрә итү, мыскыллау
- устроить посмешище — мыскыл итү
- выставить кого-л. на посмешище — кемне дә булса мәсхәрә итү