тимер
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | тимер | тимерләр |
| Прит. | тимернең | тимерләрнең |
| Д. | тимергә | тимерләргә |
| В. | тимерне | тимерләрне |
| М. | тимердә | тимерләрдә |
| Исх. | тимердән | тимерләрдән |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | ем | ебез |
| 2-е | ең | егез |
| 3-е | е | тимерләре |
II
- 1.
- 2.перен.
- а)
- б)твёрдый, непреклонный; неумолимый
- тимер ихтыяр — железная воля
- тормышның тимер кануннары — железные законы жизни
- в)
Устойчивые сочетания