урын
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | урын | урыннар |
| Прит. | урынның | урыннарның |
| Д. | урынга | урыннарга |
| В. | урынны | урыннарны |
| М. | урында | урыннарда |
| Исх. | урыннан | урыннардан |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | урыным | урыныбыз |
| 2-е | урының | урыныгыз |
| 3-е | урыны | урыннары |
- 1.
- 2.
- 3.
- 4.
- 5.обычно мн. урыннар
- а)места
- матур урыннар — красивые места
- б)места; периферия
- урыннарга хәбәр итү — сообщить на места
- урыннардан килгән делегатлар — делегаты с мест (из периферии)
- а)
- 6.
- 7.
- 8.