верх

м.
  1. 1.
    өс, түбә, баш; үр
    • на самом верху — иң өстә
    • верхи деревьев — агачларның башлары
  2. 2.
    (верхний этаж)өске кат, югары кат
  3. 3.
    (лицевая сторона)тыш, өслек
    • кожаный верх сапожек — итекләрнең күн өслеге
    • шуба с суконным верхом — постау тышлы тун
  4. 4.
    (экипажа, машины)япма, түбә
    • подъёмный верх автомобиля — автомобильнең күтәрелмә түбәсе
  5. 5.
    разг.(верхнее течение реки)югары өлеше, үрге өлеше (елганың)
  6. 6.
    мн.верхиюгары даирә, идарә итүчеләр; югары катлау, хакимнәр
    • совещание в верхах — югары даирәдә киңәшмә
    • правящие верхи — идарә итүчеләр даирәсе
  7. 7.
    мн.муз.верхиюгары ноталар, нечкә тавышлар
    • мощное звучание верхов — югары ноталарның көчле яңгыравы
  8. 8.
    мн.перен.верхиөс
    • скользить по верхам — өстән шуу
Фразеологизмы