взметнуть

сов.однокр.

1.
кого-чтоактарып ташлау, өскә ташлау, күтәрү
- ветер взметнул листву — җил яфракларны өскә күтәрде
- взрыв мины взметнул землю — мина шартлавы җирне актарып ташлады
2.
чем(взмахнуть)чөеп җибәрү, селтәп җибәрү, җилпеп җибәрү
- взметнуть крыльями — канатларны җилпеп җибәрү