навалить

глаголРусско-татарский словарь, 2018
сов.
  1. 1.
    кого-что на кого-что[өстенә] кую, [өстенә] салу; өю
    • навалить камней в лаз — тишек өстенә ташлар салу
    • навалить один мешок на другой — бер капчыкны икенчесе өстенә кую
  2. 2.
    перен.что на кого-что[күп итеп] йөкләү, өю, аудару
    • навалить подготовку к конференции на кого-л. — конференциягә әзерлекне кемгә дә булса йөкләү
    • навалить работу на одного — барлык эшне бер кеше өстенә өю
  3. 3.
    кого-чегочто[күп итеп] аудару
    • навалить сена — печән аудару
    • навалить дров — күп итеп утын аудару
  4. 4.
    перен.разг.[бик күп] җыелу
    • с деревьев навалило жёлтых листьев — агачлардан сары яфрак коелды
    • много народу навалило — бик күп халык җыелды