поверить

сов.
  1. 1.
    кому-чемув кого-чтоышану, инану
    • этому трудно поверить — моңа ышану кыен
    • он поверил в этого человека — шушы кешегә ышанган ул
  2. 2.
    кому чтоышанып әйтеп (сөйләп) бирү
    • поверить кому-л. свою тайну — кемгә дә булса ышанып, эч сереңне сөйләп бирү