проложить

сов.что
  1. 1.
    үткәрү, салу, түшәү
    • проложить железнодорожные пути — тимерьюл үткәрү
    • проложить мост через реку — елга аша күпер салу
  2. 2.
    [арага] салу (салып калдыру), [арага] куеп калдыру, аралаштыру
    • проложить бумагу между тарелками при упаковке — тәлинкәләрне төргәндә, араларына кәгазь салып калдыру
    • проложить иллюстрации пергаментом — иллюстрацияләр арасына пергамент куеп калдыру