рассеянный

1.
прич.от рассеять
- семена, рассеянные по полю — кырга чәчелгән орлыклар
2.
сибелгән, сибелеп утырган
- рассеянное население — сибелеп утырган халык
- рассеянные вдоль моря дома — диңгез буена сибелгән йортлар
3.
чәчелгән; сибелгән
- рассеянный свет — чәчелгән яктылык
- рассеянный взгляд — игътибарсыз караш
4.
игътибарсыз, тарау, зиһенсез, зиһене чуалган, тиз онытучан, таркау
- рассеянная радиация — чәчелгән нурланыш
- рассеянный человек — тарау кеше
5.
хозур, кәеф-сафадан гыйбарәт, күңел ачудан гыйбарәт
- рассеянный образ жизни — күңел ачудан гыйбарәт тормыш