согласиться

сов.

1.
на что и с неопр.(дать согласие)риза булу, ризалашу, ризалык бирү (белдерү); күнү; разый булу (устар.)
- согласиться уехать — китәргә күнү
2.
с кем-чем и без доп.(выразить своё согласие)килешү
- согласиться с мнением окружающих — тирә-юньдәгеләрнең фикере белән килешү
3.
на чёмразг.(договориться)килешү, сөйләшү, сүз куешу
- согласиться на встречу — очрашырга сүз куешу