трах

1.
межд.гөрс; шап, шалт, шарт
2.
в знач. сказ. прост.шап, шалт итеп сукты, шап итеп сукты
- он её трах по голове — ул аның башына шап итеп сукты
- трах кулаком по столу — йодрыгы белән шап итеп өстәлгә сукты