укорениться

сов.
  1. 1.
    (укрепиться корнями)тамыр җәю, тамырлану, тамыр җибәрү
    • яблони укоренились — алмагачлар тамыр җәйделәр
  2. 2.
    перен.(войти в обычай)төпләнү, тамыр җәю, ныклап урнашу
    • привычки укоренились в детстве — гадәтләр балачакта тамыр җәйгән