упереться

сов.

1.
чем во чтотаяну, сөялү, терәлү, терәү
- упереться подбородком в грудь — иякне күкрәккә терәү
- упереться веслом в дно — ишкәк белән су төбенә таяну
2.
в кого-что.разг.килеп бәрелү (төртелү)
- упереться в низкий потолок — тәбәнәк түшәмгә килеп бәрелү
- шёл, шёл и упёрся в забор — бара торгач коймага килеп төртелгәнмен
3.
перен.на чём и без доп.прост.киреләнү, үҗәтләнү, кәҗәләнү, аяк терәп каршы тору, үзсүзлеләнү, үз дигәнен итү
- упёрся на своём — үз дигәнен итте
- он упёрся и не поехал никуда — үз дигәнен итте – беркая да бармады