төю

глаголТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
Положительная формаОтрицательная форма
Инфинитив на -рга/-ргәтөяргәтөймәскә
Инфинитив на -мак/-мәктөймәк
Имя действиятөютөймәү
Причастие настоящего временитөючетөймәүче
Причастие прошедшего временитөйгәнтөймәгән
Причастие будущего времени на -ачак/-ячактөячәктөймәячәк
Причастие будущего времени на -асы/-ыйсытөясетөймисе
Причастие будущего времени на -р/-ыр/-артөяртөймәс
Деепричастие сопутствия действиютөептөймичә
Деепричастие предшествия действиютөйгәнчетөймәгәнче
Деепричастие постдействиятөйгәчтөймәгәч
минсинулбезсезалар
Желательное / повелительное наклонениетөимтөйтөйсентөиктөйгезтөйсеннәр
Желательное / повелительное накл. (отр. форма)төймимтөймәтөймәсентөймиктөймәгезтөймәсеннәр
Условное наклонениетөйсәмтөйсәңтөйсәтөйсәктөйсәгезтөйсәләр
Условное наклонение (отр. форма)төймәсәмтөймәсәңтөймәсәтөймәсәктөймәсәгезтөймәсәләр
Настояще-будущее времятөямтөясеңтөятөябезтөясезтөяләр
Настояще-будущее время (отр. форма)төймимтөймисеңтөймитөймибезтөймисезтөймиләр
Прошедшее категорическое вр.төйдемтөйдеңтөйдетөйдектөйдегезтөйде(ләр)
Прошедшее категорическое вр. (отр. форма)төймәдемтөймәдеңтөймәдетөймәдектөймәдегезтөймәде(ләр)
Прошедшее неопределённое вр.төйгәнментөйгәнсеңтөйгәнтөйгәнбезтөйгәнсезтөйгәннәр
Прошедшее неопределённое вр. (отр. форма)төймәгәнментөймәгәнсеңтөймәгәнтөймәгәнбезтөймәгәнсезтөймәгәннәр
Будущее категорическое вр.төячәкментөячәксеңтөячәктөячәкбезтөячәксезтөячәкләр
Будущее категорическое вр. (отр. форма)төймәячәкментөймәячәксеңтөймәячәктөймәячәкбезтөймәячәксезтөймәячәкләр
Будущее неопределённое вр.төярментөярсеңтөяртөярбезтөярсезтөярләр
Будущее неопределённое вр. (отр. форма)төймәм(ен)төймәссеңтөймәстөймәбезтөймәссезтөймәсләр
I
перех.
  1. 1.
    толочь/растолочь, молоть; дробить, крошить
    ◊толчение, дробление, крошение
    • тары төю — толочь просо
    • киндер төю — толочь (мять, трепать) пеньку
  2. 2.
    набивать/набить
    ◊набивка; запихать/запихнуть; втискивать/втиснуть
    ◊втискивание во что
    • төрепкә төю — набивать трубку
  3. 3.
    перен.груб.лопать/слопать; набивать/набить (брюхо); порубать
    • малайлар төя генә — мальчики так и набивают (брюхо)
  4. 4.
    перен.рубить, шинковать (овощи)
  5. 5.
    перен.прост.
    1. а)
      колотить, дубасить; быстро (попеременно) бить кулаками
    2. б)
      бить, тузить кого, во что
      • башыңны төярмен — буду тузить по твоей башке (т.е. накажу)
  6. 6.
Устойчивые сочетания
II
перех.
  1. 1.
    завязывать/завязать
    ◊завязывание узлом (клубком)
    • чәчләрен төеп куйды — волосы завязала узлом
  2. 2.
    вязать/связать что-л.; мастерить что-л. завязыванием, вязкой
    • ефәктән төймә төю — из шёлка связать пуговку