җәфа

существительноеТатарско-русский словарь, 2007

Парадигма

падеж	ед. ч.	мн. ч.
Им.	җәфа	җәфалар
Прит.	җәфаның	җәфаларның
Д.	җәфага	җәфаларга
В.	җәфаны	җәфаларны
М.	җәфада	җәфаларда
Исх.	җәфадан	җәфалардан

	Принадлежность
лицо	ед. ч.	мн. ч.
1-е	җәфам	җәфабыз
2-е	җәфаң	җәфагыз
3-е	җәфасы	җәфасы

1.
мука, мучение, страдание
- чир җәфасы — страдания, доставляемые болезнью
2.
хлопоты, канитель
- җәфасы күп, ә файдасы аз — хлопот много, а толку мало
3.
перен.разг.растяпа, беда

Устойчивые сочетания

җәфа итү (кылү) — см. җәфалау

Фразеологизмы

җәфа салу (күрсәтү) — мучить, причинять мучения (страдания)
җәфа чигү (кичерү) — см. җәфалану
җәфа чигүче — страдалец, мученик