выкидыш

м.
  1. 1.
    (у женщины)бала төшү; (у кобылы) колын салу; (у коровы) бозау салу; (у овцы, козы) бәрәнен төшерү, бәрән салу
    • у неё случился выкидыш — аның баласы төшкән
  2. 2.
    (плод)сикыт, үле туган бала; үле бозау (колын, бәрән)
    • выкидыш на большом сроке — зур срокта үле туган бала