жар

м.
  1. 1.
    кызу[лык], эссе[лек]
    • обдало жаром — эсселек килеп бәрелде
    • жар летнего полдня — җәйге өйлә эсселеге
  2. 2.
    кызу урын, эссе урын
    • не сиди на самой жаре — эссе урында утырма
    • кастрюля стоит на жару — кәстрүл кызуда тора
  3. 3.
    разг.утлы күмер
    • выгрести жар из печи — мичтәге утлы күмерне тартып чыгару
    • груда жара — утлы күмер өеме
  4. 4.
    (повышенная температура тела)кызу, температура
    • у ребёнка сильный жар — баланың температурасы югары
  5. 5.
    дәрт, ашкыну
    • работать с жаром — дәртләнеп эшләү
    • жар души — күңел ашкынуы
Фразеологизмы